Swung schrijft voor dat voor ruim zesduizend kilometer aan verkeersinfrastructuur geluidproductieplafonds (GPP’s) gaan gelden. Deze worden vastgelegd in twee registers (weg en spoor). Aan weerszijden van snel- en spoorwegen worden op vijftig meter afstand telkens om de honderd meter, dus in totaal op ruim 120.000 punten, maximale waarden voor de uitstoot van geluid bepaald. Dat lijkt op een monnikenklus, maar hiervoor geldt voor wegen het geluidniveau uit 2008 en voor spoorwegen het gemiddelde geluidniveau uit 2006, 2007 en 2008, plus 1,5 dB aan ‘werkruimte’.
Zonder deze extra ruimte zou Swung meteen vastlopen en dat komt minister Schultz (Infrastructuur en Milieu) erg goed van pas. De nieuwe regels bieden haar de kans zonder langdurige procedures en onderzoek naar mogelijke geluidsoverlast haar plannen te realiseren om op een aantal snelwegtrajecten de maximumsnelheid te verhogen. De systematiek maakt dat alles overbodig, zolang de iets hogere geluidemissies maar binnen de plafondwaarden blijven. Met de verhoging van 120 naar 130 km/uur is circa 0,5 dB gemoeid, met die van 80 naar 100 km/uur circa 1 dB. Feit is wel dat Schultz de totale werkruimte eerder opsnoept. In de praktijk betekent dit dat door snelheidsverhogingen het treffen van geluidmaatregelen eerder moet worden overwogen.

Dreigt er een overschrijding van de plafondwaarden voor geluid? Dan komt het normenkader uit de Wet geluidhinder in beeld. De beheerder is volgens deze normen verplicht om de noodzakelijke maatregelen te treffen om de geluidemissies verder onder het plafond terug te brengen, denk aan het toepassen van stille technieken als dubbellaags zoab en raildempers. De geluidplafonds vormen daarmee een soort milieuvergunning. De Swung-systematiek is dynamisch: als de geluidproductie op de referentiepunten afneemt, doordat er voldoende geluidbeperkende maatregelen zijn getroffen, kan men het geluidplafond verlagen. Gemeenten die bijvoorbeeld samen met bedrijven (projectontwikkelaars) in de buurt van snelwegen en spoorlijnen willen bouwen, kunnen een plafondverlaging aanvragen. Want bij een lager plafond geldt dat eerder uitbreiding van de activiteiten in het gebied zijn toegestaan. Zij draaien dan echter wel zelf op voor de saneringsmaatregelen, niet de beheerder van de (spoor)weg. Swung zet bovenal ook druk op de ketel. Gemeenten en bedrijven met woningbouwplannen moeten alert zijn. Ze zullen de registers met geluidplafonds regelmatig moeten raadplegen en vinger aan de pols moeten houden.