Er lijkt een belangrijke positie voor ‘de overkant’ van het Binnenhof in het verschiet te liggen. Bij een nieuw kabinet komt de stroom aan wet- en regelgeving pas na maanden een beetje op gang, maar dat geldt niet voor de begroting: formele wetten die al voor het eind van dit jaar door de Eerste Kamer moeten worden goedgekeurd. Weliswaar is de komende begroting nog grotendeels opgesteld door de bewindslieden van het laatste kabinet-Balkenende, maar de Tweede Kamer zal er ongetwijfeld een stortvloed aan amendementen op loslaten. Bovendien volgen er vele suppletoire begrotingen.

VVD en CDA hebben in de senaat gezamenlijk 35 zetels, en ook de twee zetels van de SGP helpen de coalitie niet aan een meerderheid. Zullen de senatoren van de andere partijen hun machtspositie durven te gebruiken en het wagen begrotingshoofdstukken weg te stemmen, of blijven ze in hun meer traditionele rol van hoeders van de kwaliteit van de wetgeving? Vast niet, het politieke profiel van de senaat is de afgelopen jaren al gegroeid, en die tendens zal door de huidige situatie alleen maar worden versterkt.

Het is in ieder geval een gouden kans voor de senatoren om te zorgen voor wat reuring om daarmee hun zichtbaarheid te vergroten. De brief van vorige week aan informateur Opstelten is nog maar een voorproefje. Grappig is natuurlijk dat met name partijen ter linkerzijde als D66, GroenLinks en SP, die voorstander zijn van afschaffing van de Eerste Kamer, nu juist hun voordeel kunnen doen met het bestaan van dit in hun ogen overbodige lichaam. Pleidooien voor opheffing zullen we de komende jaren vast niet meer horen.