De richtlijn Audiovisuele mediadiensten is een wijziging van de Televisie zonder grenzen-richtlijn uit 1989. De eerste regels dienden het vrije verkeer van Europese televisieprogramma's, de promotie van Europese producties en de bescherming van bepaalde doelstellingen van algemeen belang, zoals culturele verscheidenheid, de bescherming van minderjarigen en het recht van weerwoord. Na een wijziging in 1997 volgt nu wederom een aanpassing van de wetgeving, die overigens al in 2007 door Brussel is goedgekeurd. Minister Plasterk van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap diende de Nederlandse implementatiewet onlangs in bij de Tweede Kamer. ‘Helaas heeft de minister niet de gelegenheid te baat genomen om onduidelijkheden uit de richtlijn te verhelderen in de nationale wetgeving,’ zegt advocaat Marieke Neervoort.